Czasownik to część mowy, która oznacza czynności (np. biegam, szukam) lub stany (np. lubię, wolę). Aspekt czasownika (niedokonany [imperfect] – ndk lub dokonany [perfect] – dk) wyraża sposób przedstawienia czynności lub stanu (np. czy jest zakończona, czy się powtarza). Formy aspektu stoją w opozycji:

Czasownik niedokonany informuje nas o czynności przeszłej, teraźniejszej lub przyszłej.

Czasownik dokonany informuje nas o czynności przeszłej lub przyszłej.

Czasownik niedokonany i utworzony od niego czasownik dokonany tworzą tak zwaną parę aspektową.
np. budować – zbudować, gotować – ugotować, pisać – npisać;np. kupować – kupić, zwiedzać – zwiedzić, pomagać – pomóc;np. brać – wziąć, mówić – powiedzieć, iść – pójść, widzieć – zobaczyć, oglądać – obejrzeć.Nie ma reguł dotyczących tworzenia par aspektowych (kiedy dodajemy przedrostek i jaki, w jakich sytuacjach wymieniamy elementy w środku słowa, a kiedy są to zupełnie inne formy), trzeba się ich nauczyć.
Niektóre czasowniki nie mają formy dokonanej, np. być, mieć, woleć, musieć, móc, umieć, studiować, pracować, żyć, potrafić, siedzieć, mieszkać.

Tworzenie czasu przeszłego dla czasownika niedokonanego i dokonanego zostało omówione na stronach 126-128.
NA PRZYKŁAD:
Tworzenie form czasu przyszłego dla aspektu niedokonanego zostało omówione we wcześniejszym rozdziale. Patrz strony: 135-136.
Formy czasu przyszłego dla aspektu dokonanego tworzymy zgodnie z regułami koniugacji. Patrz strony: 104-106.
NA PRZYKŁAD: