Mianownik (ang. nominative) odpowiada na pytania – kto? co? Jest to pierwsza forma (a więc podstawowa), której musimy się nauczyć, żeby móc deklinować rzeczowniki i przymiotniki.

Rodzaj męski często kończy się na literę -a i nie jest to żaden wyjątek. Ważne jest to, że płeć (gender) jest męska – NA PRZYKŁAD: mężczyzna, dentysta, kolega, ekonomista, turysta, sędzia, kierowca, tata i inne.
Istnieje też wiele form rodzaju żeńskiego, które nie są zakończone na -a,
NA PRZYKŁAD: zazdrość, miłość, możliwość, przyjaźń, śmierć, gałąź, dłoń,
część, krew, pieśń, noc.

Ten muzeum jest dobrze wyposażony i atrakcyjny dla turystów.
Ta kobieta to najlepszy minister w historii naszego kraju.
Ten mężczyzna jest tak miła i uprzejma, uwielbiam go!
Boli mnie prawy dłoń, co mogę zrobić?
Ta sól jest niezdrowa, lepsza jest ta różowa.
Nasz gospodarz jest niezwykle uprzejmym i kulturalnym człowiekiem.
Zajęta tata nigdy nie ma dla mnie czasu.
Przyjaźń – być – ważny.
Życie – być – krótki.
Miasto – być – zakorkowany – i – zanieczyszczony.
Noc – być – krótki – i – ciepły.
Chory – niemowlę – głośno – płakać.
Dentysta – być – dobry – i – szybko – pracować.
Uczeń – zawsze – spóźniać się – na – lekcja – i – nauczycielka – być- zły.
Pani – być – ładny – a – pan – być – przystojny.
To był człowiek honoru.
Pani prezydent jest cierpliwa i miła.
To dziecko cały czas coś robi.
Ten film jest bardzo interesujący.
Centrum jest zatłoczone.
Nauczycielka pracuje w szkole.
Ten nauczyciel jest bardzo wymagający.
Moja mama jest najpiękniejsza na świecie.
Moja lalka jest najpiękniejsza!
Ten aktor jest najlepszy.
Ten dom jest nasz.