Miejscownik (ang. locative) odpowiada na pytania ‒ (…)* kim? (…)* czym? Ten przypadek po angielsku nazywa się locativ, bo jego podstawową funkcją jest określanie lokalizacji (gdzie?) – NA PRZYKŁAD: Mieszkam w Gdańsku. Książka leży na stole. Spaceruję po lesie. Miejscownik ma bardzo dużo alternacji (zmieniają się litery w temacie, np. rower – rowerze, miasto – mieście, obiad – obiedzie).
*w tym miejscu musi pojawić się przyimek (prepozycja)!

Miejscownik występuje tylko po przyimkach:





Uwielbiam biegać po lesie.
Kupuję ubrania w tym sklepie.
Na tym moście zawsze są korki.
Dobrze leżą na nodze.
Mama niosła w ręce torby z zakupami.
Na drewnianym stole nie wolno kłaść niczego mokrego.
Moi przyjaciele studiowali na tym uniwersytecie.
Na wsi żyje się lepiej niż w mieście.
Ciasta piekę tylko w tej blasze.
Anna jest z Polski, z Warszawy.
John jest z Anglii, z Londynu.
Hans jest z Niemiec, z Berlina.
Johan jest z Austrii, z Wiednia.
David jest ze Stanów Zjednoczonych, z Nowego Jorku.
Tatiana jest z Rosji, z Petersburga.

kwiat – parapet
poduszka – kanapa
koc – łóżko
telewizor – stolik
talerze – szafka
sztućce – szuflada
komputer – biurko
kawa – kubek
miód – słoik
ciasto – lodówka
torba – krzesło
ubrania – szafa
Kot – podłoga →
obraz – ściana →
ławki – klasa →
pacjent – szpital →
profesor – korytarz →
kot – kolana →
lustro – łazienka →
koszula – wieszak →
Jestem zakochana w tym chłopaku.
Miałam na myśli naszą ostatnią przygodę.
Bardzo chcę kupić nowy samochód.
Mieszkamy obok salonu samochodowego.
Nie kupiłem papierosów.
Zwiedzilam cały świat.
a) Zeszyty leżą na półce.
b) Długopisy są w niebieskiej szufladzie.
c) Myślę o twoich oczach.
d) Mieszkamy na szóstym piętrze
e) W małych kawiarniach siedziało dużo osób.
f) Kacper myśli o pieniądzach.
g) Na wykładach dyskutowano o literaturze światowej.
h) Ania i Tomek marzą o nowym, dużym domu.
i) Na zebraniu rozmawiano o nowych problemach, które trzeba rozwiązać.
j) Warzywa trzymam w lodówce.
k) Na mojej nowej bluzce jest plama.